PNOS Ożarów Mazowiecki - polski producent nasion

Wpis, tytuł Cebula

Cebula

W kwietniowym wydaniu czasopisma „Przepis na Ogród” oraz „Kocham Ogród” ukazał się artykuł, napisany przez Kierownika Biura Obsługi Klienta Panią Justynę Stasiak, przybliżający uprawę oraz znaczenie prozdrowotne cebul.

Zachęcamy do lektury!

Sekrety sukcesu w uprawie cebuli - Justyna Stasiak - PNOS Jak prawidłowo uprawiać cebulę - Justyna Stasiak - PNOS

Cebula zwyczajna  (Alium Cepa L.) to warzywo o dużym znaczeniu gospodarczym, uprawiane niemal we wszystkich krajach. Produkowana jest na potrzeby kraju do spożycia na surowo ze szczypiorem jak również po dojrzeniu. Cebula jest podstawowy dodatkiem w kuchni, nadającym smak wielu potrawom mięsnym i warzywnym. Jest dodawana do zup, marynat, sosów, zapiekanek, sałatek i surówek. Możemy jeść ją na surowo jak i gotowaną, smażoną czy marynowaną. Swoje znaczenie jako produkt spożywczy zawdzięcza nie tylko specyficznym właściwościom smakowym, ale przede wszystkim właściwościom leczniczym. Jest ona bogata w substancje bakteriobójcze, związki siarki, mających właściwości zmniejszające rozwój mikroorganizmów chorobotwórczych. Cebula to najcudowniejszy lek przeciwszkorbutowy, dzięki dużej zawartości witaminy C. Dodatkowo zawiera sporo fosforu, magnezu, siarki, cynku oraz krzem, minerałów zwiększających ogólną odporność organizmu na różne infekcje i choroby. W medycynie ludowej wywar z cebuli używano w przeziębieniach i chorobach reumatycznych. Dziś cebula znalazła szersze zastosowanie m.in. jako środek na kaca, wrzody i blizny w tym rozstępy.

Cebula jest rośliną dwuletnią, w  pierwszym roku wytwarza piętkę,  z której wyrastają korzenie i rurkowate liście tzw. szczypior. W drugim roku wytwarza pędy kwiatostanowe, dorastające nawet do 2 metrów wysokości. Zwykle cebulę uprawiamy jednak jako roślinę jednoroczną. Najbardziej udaję się na glebach żyznych, próchniczych, przepuszczalnych, ale dostatecznie wilgotnych. Ze względu na słabo rozwinięty system korzeniowy jest bardzo wrażliwa na niedobór wody  oraz brak nawożenia.

Cebulę można uprawiać na trzy sposoby: z siewu wprost do gruntu, z rozsady oraz z dymki (młoda, drobna cebulka). Najczęściej  stosowaną metodą jest siew z nasion wprost do gruntu. Siew taki odbywa się na glebach zasobnych w składniki pokarmowe, a także w rejonach o długim okresie wegetacji. Taka cebula najlepsza jest  do długiego przechowywania.

Uprawa cebuli z dymki jest bardziej kosztowniejsza niż z siewu wprost do gruntu, jednak daje wcześniejszy, wyższy i lepszej jakości plon. Zbiór cebuli z dymki jest o 4-6 tygodni wcześniejszy niż z innego sposobu uprawy cebuli. Dymkę sadzi się wczesną wiosną, do gleby żyznej, przepuszczalnej o odczynie obojętnym lub lekko kwaśnym. Najlepiej sadzić ją w towarzystwie takich warzyw jak: buraki ćwikłowe, koperek, marchew, a unikać sąsiedztwa kapust i rzodkiewek. Uprawa cebuli z dymki jest najbardziej polecana i najpopularniejsza w przydomowych ogródkach warzywnych. Jednak  cebule te nie nadają się do dłuższego przechowywania, tylko do spożywania na „zielono”.

Na zbiór pęczkowy nadaje się również cebula tzw. siedmiolatka, w Polsce nazywana także czosnkiem dętym. Jest rośliną wieloletnią, która pozostaje na tym samym miejscu przez 3-4 lat. Wytwarza dużą ilość odrostów, które układają się w zwarte kępy o dużej ilości szczypioru, którego liście są podobne do cebuli zwyczajnej  – rurkowate, o jasnozielonej barwie. Wielkość liści może dorastać nawet do 70 cm długości, wyróżniających się dobrym smakiem i wspaniałym aromatem. Posiada także łagodniejszy smak niż szczypior cebuli zwyczajnej.

Oto krótki opis cebul odmian PNOS, różniących się kształtem, kolorem łuski  oraz terminem zbioru.

Wolska – odmiana późna, plenna o okresie wegetacji 140-150 dni. Tworzy cebule w kształcie kulisto-romboidalnym. Łuska cienka, barwy słomkowożółtej. Miąższ biały, soczysty, łagodny w smaku. Przeznaczona do bezpośredniego spożycia, przetwórstwa i przechowywania.

Supra – odmiana średnio późna o okresie wegetacji 140 dni. Cebule kształtu kulistego, wyrównanej wielkości. Łuski okrywające barwy żółtej, dobrze przylegające. Miąższ biało kremowy, bardzo smaczny. Charakteryzuje się dobrą strukturą plonu – duży udział stanowią cebule o średnicy powyżej 7 cm. Odmiana równocześnie załamująca szczypior. Polecana do produkcji wielkotowarowej. Przeznaczona do bezpośredniego spożycia i długotrwałego przechowywania. Z uwagi na wysoką zawartość suchej masy idealna również do produkcji suszu. Przewyższa plennością odmiany mieszańcowe z tej samej grupy wczesności, zwłaszcza w warunkach stresowych.

Sława Ożarowa – odmiana późna (okres wegetacji 140-150 dni), tworząca duże kuliste cebule, pokryte jasno- żółtą, dobrze przylegającą, twardą łuską. Miąższ składający się z mięsistych łusek, barwy biało-zielonej, łagodny w smaku. Bardzo dobrze przechowuje się przez okres zimy. Odmiana z silnym systemem korzeniowym, bardzo plenna (powyżej 45 t/ha w uprawie bez nawadniania). Polecana do produkcji towarowej. Złoty medal Polagra 2004.

Sochaczewska – odmiana  późna (140-150 dni), do długiego przechowywania, polecana również na dymkę. Tworzy wyrównane kuliste, żółte cebule z mocną łuską. Miąższ biały, o łagodnym, delikatnym smaku.

Finezja – odmiana wczesna o okresie wegetacji 120 dni. Cebule o łagodnym i delikatnym smaku, wyrównane, równomiernie dojrzewające, o kształcie kulistym do romboidalnego, w kolorze białym, błyszczące. Miąższ dość twardy: wysoka zawartość suchej masy. Idealna do bezpośredniego spożycia lub do produkcji dymki.

Karmen – odmiana wczesna (125-130 dni) o karminowoczerwonej łusce i fioletowo- białym miąższu oraz łagodnym smaku. Cebule kulisto-romboidalne z dość mocną łuską. Odmiana sałatkowa polecana do bezpośredniego spożycia. Dobrze przechowuje się do końca marca. Pod tym względem przewyższa nawet odmiany holenderskie.

Siedmiolatka Wita – wieloletnia, mrozoodporna roślina. Zgrubienia białe przechodzące w zielony, soczysty i delikatny szczypior o dość łagodnym smaku. W pierwszym roku uprawy szczypior uzyskujemy latem, w latach następnych już od wczesnej wiosny. Polecana  na zbiór w pęczkach.

Przepis na syrop z cebuli

Sezon zimowy w pełni, dlatego wielu z nas narażonych jest na wszelkie infekcje chorobotwórcze. Coraz częściej sięgamy po domowe sposoby, które są nie tylko skuteczniejsze, ale przede wszystkim naturalne. Na przeziębienia i grypę polecam syrop z cebuli. Obraną i drobno pokrojoną cebulę zasypać cukrem i odstawić w ciepłe miejsce na kilka godzin, aż puści sok. Pić dwa razy dziennie po jednej  łyżeczce.

autorem artykułu jest Pani Justyna Stasiak

Producent polskich nasion - PNOS Ożarów MazowieckiTa strona jest zoptymalizowana do przeglądania na urzadzeniach, na których rozdzielczość ekranu jest większa niż 320px!